In 1962 werd op de Bist een modern stenen podium opgericht, dienende voor polyvalent gebruik; openluchttoneel, concerten en ook de plaatsing van de kerststal.  Deze laatste was/is een groep van bronzen beelden (Maria met kind, Jozef, de Koningen en de os –  de ezel ontbreekt) van beeldhouwer Lode Vleeshouwers.

De aanblik van de kerststal op het marmerkoude podium in volle wintertijd, met kil stramme beelden, zonder stro, zonder dak, inspireerde Jozef Devillers tot dit gedicht.

Kille nacht, heilige nacht

Ze staan daar stil

De Drie Koningen samen

Ingetogen, ijselijk kil

De verering te belichamen

Maria, Jozef en het kind

Versteven onder de wintervacht

Vruchteloos smekend, eensgezind

Naar wat warmte, bij dag en nacht

Waar is de warmte van weleer

Waar is het stro, het dak, het koren

Zelfs de os ligt daar evenzeer

Aan de aarde vastgevroren

Geef hen terug die schamele stal

Waar d’ heiligen hun toevlucht zochten

Trachtend zich te beschermen bovenal

Tegen de kou die ze samen bevochten

Doch dit is slechts kunstenaars werk

Modern, zonder warmte, noch gevoel

van veiligheid

Stralend in des herens kerk

Het is des Verlossers heiligste doel.